a reminder*

วิธีใช้:

อ่านในเวลาที่ต้องการการเตือนสติ
เขียนเพิ่มเติมในเวลาที่ได้เรียนรู้

  • ความพยายามที่มากเกินไปไม่ดีต่อความสัมพันธ์
    ไม่ว่ารูปแบบไหนทั้งนั้นแหละ [ขอบคุณนะ พี่ล๋ง]

  • fragility could be a gift or a curse.
    ความเปราะบาง เป็นได้ทั้งของขวัญและคำสาป
    [เพิ่งรู้ว่าฉันมีคุณสมบัตินี้...มากจริงจริง]

  • เวลาที่พยายามเท่าไหร่ก็ไม่เคยดีพอในสายตาใครสักคน, มันแย่นะ
    แต่อย่าให้ความรู้สึกแบบนี้อยู่กับเรานานเลย เพราะสุดท้ายแล้ว
    คนที่ต้องอยู่กับความสามารถทั้งหมดที่มี มันก็คือตัวเราเอง
    [ค่ำวันที่ 4 ตุลาคม, ในเวลาที่ความผิดพลาดทำให้รู้สึกแย่]

  • วิธีคิดสร้างทั้งรอยยิ้มและน้ำตา
    และก็เป็นวิธีคิดอีกนั่นแหละที่ทำให้คนมีความสุข
    กับคนที่ไม่มีความสุข, แตกต่างกัน
    [ห้าทุ่มสิบนาที, รู้แล้วว่าทำไมวันนี้สุข...กว่าที่เคย]

  • ความรักไม่ใช่เกม ถึงใครหลายคนจะไม่คิดแบบนั้น ก็เถอะ
    [ก่อนเที่ยงคืนวันเริ่มเทอมใหม่, แค่นึกย้อนว่าเคยเห็นความรัก
    เป็นเกมได้อยู่พักหนึ่ง ก็เสียดายเวลาแล้ว]

  • การต้องบอกใครสักคนว่าเราเป็นคนรักเขาไม่ได้
    กับการถูกใครสักคนบอกว่าเขาเป็นคนรักเราไม่ได้
    มันทรมานพอกัน,

    แต่ถึงอย่างไรเสีย
    เราทุกคนก็ต้องซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเอง
    เพราะมันเป็นวิถี เป็นครรลอง มันเพียงแต่...เป็นเช่นนั้น
    [กลางดึก ย่างเข้าวันที่สอง มกราคม]

  • มิตรภาพ คือ รากฐานที่ดีที่สุดของความรัก
    และเป็นทางออกที่ดีที่สุดในการเลิกเป็นคนรักของใครสักคนด้วย
    [หนึ่งในข้อคิดที่ได้จาก
    วาทะดังตฤณ ฉบับความรักหลายสี]

  • การปฏิเสธอย่างมีศิลปะเป็นสิ่งหนึ่งที่เราจำเป็นจะต้องเรียนรู้
    แต่สิ่งที่จำเป็นไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน คือ
    การต้องรู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะต้องปฏิเสธ
    [เขียนก่อนวันที่จะต้องบอกปัดข้อเสนออันไม่ยุติธรรมหนึ่งวัน]

  • ถ้าเธอคิดถึงใครแล้วไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก
    เธอก็ควรจะรู้ไว้ว่าการนิ่งเงียบเป็นทั้งความผิดและการลงโทษของเธอ
    [บ่ายวันที่คิดถึงเธอ...และยังคงสับสนอยู่ในใจ]

  • อย่าล้ำเส้น...ทำเท่าที่ทำได้ และสมควรทำ

  • ก่อนจะไปโทษชะตาฟ้าดิน หรือบ่นว่า น้อยอกน้อยใจอะไรใคร ก็ควรทำความเข้าใจให้ได้ว่า ไม่มีใครมาบังคับวิธีคิดของเราเสียหน่อย
    แล้วเราก็บังคับวิธีคิดชาวบ้านไม่ได้ด้วย
    [คืนที่เข้าใจแล้วว่าต้องยอมรับความจริง]

  • 'คนที่พยายามช่วยคนอื่นมักลืมตั้งคำถามแต่แรกว่า
    ที่จริงแล้วคนอื่นต้องการความช่วยเหลือจากเขาหรือเปล่า'

    คุยกับคนที่ [อาจจะ?] หวังดีอย่างผิดที่ผิดทางมาตั้งเป็นปี เพิ่งเข้าใจ
    เอาเป็นว่า เห็นแล้วว่านิสัยแบบนั้นทำให้เรารู้สึกอย่างไร ก็อย่าทำ

  • 'อย่าเหมาเอาว่าใครสักคนเป็นเพื่อนเราเพียงเพราะเขาให้คำปรึกษา'
    [สองข้อนี้เขียนขึ้นในคืนที่เริ่มจะหาพื้นยืนบนโลกอันไม่แน่นอนได้บ้าง] 

  • การใช้ปากกาเชือดเฉือนใจใครไม่ใช่เรื่องง่าย
    แต่การละเว้นไม่ทำเช่นนั้นเป็นเรื่องยากกว่า และน่าชื่นชม

  • ช้าไว้ในความสัมพันธ์ แต่เร็วให้ทันอารมณ์ ความรู้สึก


 



we are in diaryis.com family | developed by 7republic